STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH

I. Postanowienia ogólne i cel standardów

§ 1. 1. Niniejsze Standardy Ochrony Małoletnich (dalej: „Standardy”) określają reguły zapobiegania krzywdzeniu dzieci, wykrywania zagrożeń, reagowania na zgłoszenia i zapewnienia pomocy osobom małoletnim uczestniczącym w działalności Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Wałbrzychu–Poniatowie (dalej: „Parafia”).

2. Standardy dotyczą działalności religijnej, formacyjnej, edukacyjnej, opiekuńczej i rekreacyjnej organizowanej przez Parafię, w szczególności przygotowania do sakramentów, liturgicznej służby ołtarza, spotkań wspólnot, wydarzeń i wyjazdów, jeżeli uczestniczą w nich małoletni.

3. Standardy wiążą duchownych, pracowników, wolontariuszy, animatorów, osoby pomagające oraz inne osoby dopuszczone przez Parafię do pracy lub działalności z małoletnimi w zakresie odpowiednim do ich zadań; nie zwalniają żadnej osoby z obowiązków ustawowych.

4. Dobro dziecka, szacunek dla jego godności, wysłuchanie, równe traktowanie i przeciwdziałanie wszelkim formom przemocy mają pierwszeństwo przed interesem wizerunkowym instytucji lub osoby.

5. W przypadkach zagrożenia życia lub zdrowia należy w pierwszej kolejności wezwać pomoc pod numerem 112 i zapewnić bezpieczeństwo dziecku.

II. Podstawy prawne, zakres pojęć i zasady interpretacji

§ 2. 1. Standardy sporządzono na podstawie art. 22b i art. 22c ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich (tekst jednolity: Dz.U. z 2026 r. poz. 110, z późniejszymi zmianami), z uwzględnieniem art. 21 tej ustawy oraz innych mających zastosowanie przepisów prawa.

2. Przy stosowaniu Standardów uwzględnia się w szczególności przepisy Kodeksu karnego, Kodeksu postępowania karnego (w tym art. 304), Kodeksu postępowania cywilnego (w tym art. 572), ustawy o przeciwdziałaniu przemocy domowej, przepisy o ochronie danych osobowych oraz właściwe normy prawa kanonicznego i obowiązujące w Diecezji Świdnickiej procedury ochrony dzieci i młodzieży.

3. Jeżeli przepisy prawa lub wiążące normy kościelne zostaną zmienione, stosuje się aktualne prawo; koordynator niezwłocznie ocenia konieczność zmiany niniejszego dokumentu.

4. Małoletni/dziecko: osoba, która nie ukończyła 18 lat. Personel: wszystkie osoby dopuszczone do działalności na rzecz małoletnich niezależnie od podstawy i odpłatności. Krzywdzenie: działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobro dziecka, w tym przemoc fizyczna, psychiczna, seksualna, zaniedbanie, cyberprzemoc oraz nadużycie zależności i autorytetu.

5. Osoba zaufania: osoba wskazana do bezpośredniego, bezpiecznego i poufnego przyjmowania sygnałów od dzieci i dorosłych. Koordynator: osoba organizująca wdrożenie, dokumentację, szkolenia i przeglądy Standardów. Delegat diecezjalny: osoba właściwa do przyjmowania zgłoszeń w strukturach Diecezji Świdnickiej.

III. Organizacja odpowiedzialności i kanały zgłaszania

§ 3. 1. Koordynatorem ds. ochrony małoletnich jest proboszcz, ks. Krzysztof Myszogląd. Odpowiada za organizację stosowania Standardów, weryfikację osób, szkolenia, prowadzenie i zabezpieczenie dokumentacji, aktualizację treści i realizację czynności naprawczych.

2. Osobą zaufania jest Magdalena Łabaniec, tel. 791 507 126. Przyjmuje zgłoszenia osobiście, telefonicznie lub elektronicznie — za pośrednictwem kanałów ogłoszonych przez Parafię. Zapewnia dziecku spokojne wysłuchanie, odnotowuje otrzymaną informację i inicjuje przekazanie jej właściwym podmiotom, nie prowadząc samodzielnego dochodzenia. Zgłoszenie do niej nie wymaga zgody ani uprzedniego poinformowania proboszcza.

3. Osoba zaufania działa niezależnie od proboszcza w zakresie przyjmowania zgłoszeń. Zgłoszenie może trafić bezpośrednio do niej, do delegata diecezjalnego, Policji, prokuratury lub innych właściwych instytucji. W żadnym przypadku nie jest wymagana uprzednia zgoda proboszcza.

4. Jeżeli podejrzenie dotyczy proboszcza, osoba zaufania nie przekazuje mu materiałów sprawy ani nie powierza mu prowadzenia działań. Zawiadamia bezpośrednio właściwe organy państwowe, jeżeli zachodzą ku temu przesłanki, oraz delegata biskupa; zabezpiecza informacje przed dostępem osoby, której sprawa dotyczy.

5. Jeżeli zgłoszenie dotyczy osoby zaufania lub zachodzi konflikt interesów, osoba zgłaszająca może zwrócić się bezpośrednio do delegata diecezjalnego albo organów państwowych. Koordynator wyznacza wówczas osobę zastępczą do czynności organizacyjnych, jeżeli sam nie jest objęty zgłoszeniem.

6. Delegat Biskupa Świdnickiego ds. ochrony dzieci i młodzieży: tel. 518 804 909, e-mail: delegat@diecezja.swidnica.pl. Informacja o bieżących sposobach bezpośredniego kontaktu z osobą zaufania jest udostępniana na parafialnej stronie internetowej oraz na tablicy ogłoszeń; należy dbać o jej aktualność. Zgłoszenie można skierować bezpośrednio do delegata bez pośrednictwa proboszcza.

7. Osoba zgłaszająca może pominąć drogę parafialną. Zgłoszenia nie wolno uzależniać od rozmowy z osobą wskazaną jako sprawca ani ograniczać do postępowania wewnątrzkościelnego.

IV. Bezpieczne dopuszczanie osób do działalności z dziećmi

§ 4. 1. Przed dopuszczeniem osoby do działalności, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy, Parafia wykonuje wszystkie wymagane prawem czynności weryfikacyjne. Dotyczy to także wolontariuszy i osób nieodpłatnie prowadzących zajęcia, jeżeli charakter ich aktywności mieści się w dyspozycji przepisu.

2. Parafia dokonuje wymaganych sprawdzeń w odpowiednich częściach Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym oraz odbiera wymagane prawem informacje z Krajowego Rejestru Karnego i — gdy zachodzi taka konieczność — dokumenty z właściwych rejestrów zagranicznych i oświadczenia ustawowe.

3. Zakres sprawdzenia ustala się odrębnie dla każdej osoby i sytuacji prawnej, w tym w odniesieniu do obywatelstwa, państw zamieszkania i ewentualnych ustawowych wyłączeń. Nie stosuje się zbiorowego założenia, że sprawdzenia nie dotyczą duchownych, rodziców, animatorów czy wolontariuszy.

4. Dokumenty z weryfikacji gromadzi się i przechowuje w sposób ograniczający dostęp do osób upoważnionych; należy unikać zbierania nadmiarowych danych. Bez zakończonej wymaganej weryfikacji osoba nie może zostać dopuszczona do danej działalności.

5. Każda dopuszczona osoba przed rozpoczęciem zadań zapoznaje się z pełnymi Standardami, otrzymuje instruktaż o sposobach zgłaszania oraz składa pisemne oświadczenie. Potwierdzenia szkoleń i zapoznania przechowuje koordynator.

6. Parafia organizuje szkolenia wprowadzające oraz aktualizujące po istotnych zmianach procedur, a także stosownie do potrzeb. Obejmuje nimi osoby odpowiedzialne za organizację działań oraz kontakt z dziećmi.

V. Bezpieczne relacje personelu z małoletnimi

§ 5. 1. Każde dziecko traktuje się z szacunkiem, bez poniżania, dyskryminacji, wyśmiewania, zastraszania, zawstydzania, manipulacji emocjonalnej lub duchowej. Personel nie wykorzystuje przewagi wieku, funkcji, autorytetu duchownego ani zależności dziecka.

2. Zabroniona jest wszelka przemoc fizyczna, seksualna i psychiczna, w tym niechciany dotyk, komentarze lub żarty o charakterze seksualnym, seksualizowanie rozmów, pokazywanie pornografii, żądanie tajemnicy, izolowanie od opiekunów, szantażowanie i przekraczanie granic intymności.

3. Kontakt fizyczny musi być niezbędny, adekwatny, jawny, zrozumiały i respektujący granice dziecka. Dopuszczalny jest m.in. w celu udzielenia pomocy lub realizacji obrzędów liturgicznych zgodnie z właściwymi normami, z poszanowaniem bezpieczeństwa i godności.

4. Nie organizuje się nieuzasadnionych spotkań sam na sam w miejscach odosobnionych; rozmowy indywidualne prowadzi się w warunkach bezpiecznych i możliwych do rozliczenia, bez naruszania prywatności dziecka. Zakazane jest zapraszanie dzieci do prywatnych pomieszczeń mieszkalnych duchownych w ramach zwykłej działalności duszpasterskiej.

5. Prezenty, zaproszenia, podwożenie i wyjątkowe indywidualne przysługi nie mogą prowadzić do faworyzowania, uzależnienia lub ukrywania relacji. Transport dziecka organizuje się za wiedzą i zgodą opiekunów, z zachowaniem przepisów bezpieczeństwa; zagrożenie życia lub zdrowia uzasadnia działania konieczne do niesienia pomocy.

6. W relacjach duszpasterskich nie wolno uzależniać dostępu do sakramentów lub udziału we wspólnocie od prywatnych relacji, przyjmowania prezentów, milczenia o przemocy ani wykonywania poniżających poleceń.

7. Personel stosuje język i metody odpowiednie do wieku, rozwoju i indywidualnych potrzeb dziecka; zapewnia racjonalne dostosowania dla dzieci z niepełnosprawnościami i szczególnymi potrzebami edukacyjnymi.

VI. Bezpieczne relacje pomiędzy małoletnimi

§ 6. 1. Dzieci mają obowiązek szanować godność, prywatność, granice i własność innych uczestników. Zakazane są: bicie, groźby, wymuszenia, obrażanie, wykluczanie, nękanie, molestowanie, przemoc seksualna, cyberprzemoc, utrwalanie i udostępnianie czyjegoś wizerunku w sposób krzywdzący.

2. Każdy dorosły reaguje niezwłocznie na agresję i zagrożenie, w pierwszej kolejności oddziela osoby wymagające ochrony, udziela pomocy, a następnie dokumentuje zdarzenie i zgłasza je zgodnie z rozdziałem IX.

3. Nie prowadzi się przymusowej konfrontacji dziecka pokrzywdzonego z osobą, która miała je skrzywdzić, ani pozornych mediacji w sytuacji przemocy lub nierównowagi sił.

4. Działania wychowawcze muszą być proporcjonalne, zgodne z prawem i dostosowane do wieku; odpowiedzialność za krzywdzenie nie może być przerzucana na ofiarę.

VII. Organizacja spotkań, liturgii i wyjazdów

§ 7. 1. Spotkania odbywają się w miejscach znanych rodzicom, z jasno określonym organizatorem, opieką i sposobem odbioru dziecka. Rodzicom podaje się podstawowe informacje organizacyjne.

2. Podczas wyjazdów zapewnia się opiekę odpowiednią do liczby i wieku dzieci, wymagane zgody, zasady noclegu, bezpieczeństwa transportu, higieny i postępowania w sytuacji kryzysowej. Zasady wyjazdu przedstawia się rodzicom przed jego rozpoczęciem.

3. Zabrania się spożywania alkoholu, środków odurzających oraz pełnienia opieki nad dziećmi przez osoby pod ich wpływem. Nie wolno pozostawiać dzieci bez opieki w sytuacjach, w których została ona powierzona Parafii.

4. Dziecko z niepełnosprawnością lub szczególnymi potrzebami uzyskuje indywidualne dostosowanie zasad uczestnictwa i opieki, przy zachowaniu jego godności oraz możliwie największej samodzielności.

5. Szczegóły pojedynczych wydarzeń określa karta organizacyjna lub regulamin wyjazdu, które nie mogą ograniczać niniejszych standardów.

VIII. Kontakt elektroniczny, internet, wizerunek i dane

§ 8. 1. Podstawowym sposobem komunikacji w sprawach przygotowania do sakramentów i grup parafialnych jest kanał dostępny dla rodziców lub opiekunów. Kontakt bezpośredni poza tym kanałem dopuszcza się wyjątkowo w uzasadnionych sprawach organizacyjnych, duszpasterskich i pilnych, z poszanowaniem zasad przejrzystości i zgód wymaganych prawem.

2. Niedozwolone jest prowadzenie z dzieckiem ukrytej korespondencji, namawianie do kasowania wiadomości, wysyłanie treści nieadekwatnych do wieku, komunikacja o charakterze intymnym lub erotycznym oraz uzależnianie dziecka od relacji prywatnej.

3. Personel nie publikuje zdjęć, nagrań ani danych identyfikujących dziecko bez właściwej podstawy prawnej; zakres informacji musi być minimalny. Zgoda na udział w wydarzeniu nie jest automatycznie zgodą na rozpowszechnianie wizerunku.

4. Na dzień przyjęcia Standardów Parafia nie udostępnia małoletnim parafialnej sieci Wi-Fi ani parafialnych urządzeń internetowych w ramach zwykłych spotkań. Jeżeli w przyszłości udostępni taki dostęp, przed uruchomieniem wprowadzi adekwatne filtry, nadzór oraz zasady zgłaszania niebezpiecznych treści.

5. W przypadku cyberprzemocy, szantażu internetowego, kontaktu z treściami seksualnymi lub innymi szkodliwymi materiałami personel nie rozpowszechnia tych treści, zabezpiecza wyłącznie niezbędne informacje w legalny sposób i uruchamia procedurę interwencji. Nie kopiuje ani nie przekazuje między sobą materiałów mogących stanowić nielegalne treści seksualne z udziałem dzieci.

6. Dane dzieci wykorzystywane na platformie przygotowania do I Komunii przetwarza się tylko w niezbędnym zakresie. Rodzic otrzymuje dostęp wyłącznie do danych swojego dziecka, a koordynator zapewnia kontrolę uprawnień i zabezpieczeń. Po zakończeniu celu usuwa się dane organizacyjne zgodnie z właściwą polityką retencji; odrębnie prowadzi się wymaganą dokumentację sakramentalną.

7. Incydent naruszenia bezpieczeństwa danych zgłasza się niezwłocznie osobie odpowiedzialnej za ich ochronę i ocenia pod kątem obowiązków wynikających z właściwych przepisów kościelnych i państwowych.

IX. Zgłaszanie podejrzeń krzywdzenia i pierwsza reakcja

§ 9. 1. Każde zgłoszenie traktuje się poważnie niezależnie od tego, kto je przekazał, czy jest podpisane oraz czy dotyczy osoby świeckiej, duchownego, rodzica, innego dziecka lub osoby spoza Parafii. Nie wymaga się od zgłaszającego przedstawienia dowodów.

2. Osoba, która uzyska informację, przede wszystkim słucha spokojnie, nie obwinia dziecka, nie obiecuje bezwzględnej tajemnicy, nie sugeruje odpowiedzi, nie prowadzi przesłuchania ani samodzielnego dochodzenia; zapisuje możliwie wiernie podstawowe słowa dziecka i okoliczności zgłoszenia.

3. W razie bezpośredniego zagrożenia życia, zdrowia, dalszej przemocy lub potrzeby pilnej opieki należy natychmiast zapewnić ochronę, zawiadomić 112 i zastosować się do wskazań służb. Nie czeka się na decyzję przełożonego kościelnego.

4. Informację przekazuje się niezwłocznie osobie zaufania, koordynatorowi lub właściwemu organowi, z zachowaniem zasad wyłączenia przy konflikcie interesów. Przekazanie informacji wewnątrz Parafii nie zwalnia z własnych obowiązków zawiadomienia przewidzianych prawem.

5. Jeżeli sytuacja wskazuje na podejrzenie przestępstwa ściganego z urzędu, dokonuje się zawiadomienia Policji lub prokuratury zgodnie z prawem; w przypadkach objętych art. 240 Kodeksu karnego obowiązek niezwłocznego zawiadomienia ma charakter prawny i osobisty. Nie należy odkładać go do czasu uzyskania opinii prawnej lub zakończenia czynności kościelnych.

6. Jeżeli zagrożone jest dobro dziecka, rozważa się i w razie potrzeby kieruje zawiadomienie do sądu opiekuńczego, stosownie do art. 572 Kodeksu postępowania cywilnego. W przypadku podejrzenia przemocy domowej przekazuje się sprawę uprawnionemu podmiotowi realizującemu procedurę „Niebieskie Karty”; Parafia nie przypisuje sobie uprawnień do jej formalnego wszczynania, jeżeli nie wynika to z ustawy.

7. W sprawach dotyczących wykorzystywania seksualnego lub innego poważnego krzywdzenia w kontekście kościelnym informuje się właściwego delegata diecezjalnego, z poszanowaniem prawa kanonicznego, bez opóźniania działań wynikających z prawa państwowego.

8. O zawiadomieniu rodzica lub opiekuna decyduje dobro dziecka i bezpieczeństwo interwencji; nie powiadamia się automatycznie osoby, która może być sprawcą lub mogłaby narazić dziecko na odwet. W razie wątpliwości konsultuje się działanie z właściwymi służbami.

9. Tajemnicę sakramentalną spowiedzi respektuje się zgodnie z prawem kanonicznym. Niniejsze Standardy nie nakazują jej naruszania; poza sytuacjami objętymi tajemnicą sakramentalną stosuje się obowiązujące przepisy dotyczące zawiadomień i ochrony dziecka.

X. Osoby właściwe do zawiadomień i wyłączenie z czynności

§ 10. 1. Zawiadomienie organów państwowych sporządza i składa osoba, na której spoczywa odpowiedni obowiązek, a w ramach działań organizacyjnych Parafii — koordynator albo osoba zaufania, w zależności od charakteru sprawy, konfliktu interesów i pilności.

2. Gdy sprawa dotyczy koordynatora, osoba zaufania samodzielnie podejmuje niezbędne działania w granicach swoich kompetencji i kontaktuje się bezpośrednio z Policją, prokuraturą, sądem opiekuńczym lub delegatem diecezjalnym. Koordynator nie ma dostępu do dokumentacji tego zdarzenia.

3. Każde zawiadomienie powinno zawierać posiadane fakty, dane identyfikujące i kontaktowe w niezbędnym zakresie, wskazanie źródła informacji oraz zwięzły opis zagrożenia. Brak części danych nie może opóźniać pilnej interwencji.

4. Zachowuje się potwierdzenie zgłoszenia albo notatkę o zawiadomieniu telefonicznym, datę, godzinę, organ i osobę przyjmującą informację, jeśli jest znana.

XI. Wsparcie dziecka po ujawnieniu krzywdzenia

§ 11. 1. Parafia zapewnia dziecku niezwłoczne wsparcie odpowiednie do sytuacji, bez obietnic, których nie może spełnić, i bez zastępowania pomocy specjalistycznej wyłącznie rozmową duszpasterską.

2. Osoba prowadząca sprawę sporządza plan wsparcia obejmujący ocenę bieżącego bezpieczeństwa, osoby kontaktowe, potrzebę opieki medycznej lub psychologicznej, zasady kontaktu z rodzicami, działania ograniczające dalszy kontakt z osobą podejrzewaną, sposób monitorowania i termin przeglądu planu.

3. Działania dobiera się z uwzględnieniem wieku dziecka, niepełnosprawności, potrzeb komunikacyjnych i jego zdania, jeżeli jest w stanie je wyrazić.

4. Nie uzależnia się wsparcia od złożenia formalnego zawiadomienia przez dziecko, jego rodziców ani od rozstrzygnięcia postępowania. Parafia współpracuje z uprawnionymi podmiotami i nie podejmuje samodzielnej terapii bez właściwych kompetencji.

XII. Dokumentowanie, rejestr i ochrona danych w sprawach zgłoszeń

§ 12. 1. Dla zapewnienia prawidłowej dokumentacji Parafia prowadzi poufny rejestr zgłoszeń i interwencji. Rejestr ma charakter ewidencyjny; szczegółowe informacje dotyczące zdarzeń przechowuje się w odrębnych, zabezpieczonych aktach. Wpis obejmuje co najmniej identyfikator sprawy, datę wpływu, ogólny charakter zgłoszenia, podjęte czynności i ich daty oraz status sprawy.

2. Dokumentację gromadzi się wyłącznie w zakresie potrzebnym do ochrony dziecka, wykonania obowiązków prawnych i wykazania podjętych czynności. Zabronione jest przechowywanie akt w ogólnie dostępnych miejscach, udostępnianie ich osobom nieuprawnionym oraz omawianie spraw w środowisku parafialnym.

3. Rejestr i akta przechowuje koordynator w zabezpieczonym miejscu, z wyjątkiem spraw, w których jest objęty zgłoszeniem lub zachodzi konflikt interesów — wówczas akta zabezpiecza osoba zaufania i przekazuje je odpowiednim organom albo upoważnionej osobie niezależnej.

4. Okresy przechowywania i usuwania określa się według właściwych przepisów, uzasadnionych celów i obowiązującej polityki ochrony danych; nie ustala się jednolitego okresu dla każdego rodzaju akt bez analizy podstaw prawnych. Każde udostępnienie akt jest odnotowywane.

5. Osoby prowadzące czynności zachowują poufność. Nie stanowi ona przeszkody w zawiadamianiu właściwych organów ani w przekazywaniu danych koniecznych do ochrony dziecka, zgodnie z prawem.

XIII. Przygotowanie personelu i potwierdzanie znajomości standardów

§ 13. 1. Koordynator przed dopuszczeniem personelu do pracy z dziećmi organizuje instruktaż dotyczący bezpiecznych relacji, oznak krzywdzenia, drogi zgłoszeń, postępowania nagłego, ochrony danych i zasad kontaktu elektronicznego.

2. Szkolenie prowadzi osoba posiadająca odpowiednie kompetencje, również z wykorzystaniem materiałów diecezjalnych. Szkolenie okresowe odbywa się według potrzeb, w szczególności po istotnej zmianie prawa lub Standardów.

3. Udział i zapoznanie dokumentuje się oświadczeniem, listą obecności lub certyfikatem. Koordynator co najmniej raz w roku weryfikuje, czy lista osób objętych procedurą jest aktualna.

XIV. Przegląd, ewaluacja i aktualizacja

§ 14. 1. Oceny Standardów dokonuje się co najmniej raz na dwa lata, a także wcześniej po istotnej zmianie prawa, zmianie organizacji pracy lub ujawnieniu luk w procedurach. Wnioski dokumentuje się pisemnie.

2. Ocena obejmuje zgodność z prawem, funkcjonowanie zgłoszeń, praktykę ochrony dzieci, zasady rekrutacji, komunikację, dostępność wersji skróconej i pełnej, realizację szkoleń oraz dokumentację. Opinie dzieci i rodziców można pozyskiwać w bezpieczny, proporcjonalny sposób, stosownie do potrzeb.

3. Wyniki ewaluacji ujmuje się w protokole, a działania naprawcze otrzymują osobę odpowiedzialną i termin realizacji. Wprowadzone zmiany komunikuje się personelowi, rodzicom i dzieciom oraz publikuje w aktualnej wersji.

4. Dokumentacja ewaluacji z 2026 roku jest przechowywana odrębnie, zgodnie z rzeczywistą datą i zakresem przeprowadzonych czynności; niewykonane działania naprawcze są ujmowane w planie z terminami realizacji.

XV. Udostępnianie standardów

§ 15. 1. Pełne i skrócone Standardy udostępnia się na stronie www.parafiaponiatow.pl oraz wywiesza w widocznym miejscu w lokalu parafialnym. Egzemplarz papierowy jest dostępny w kancelarii parafialnej.

2. Skrócona wersja przeznaczona dla dzieci zawiera proste informacje o prawach dziecka, zachowaniach niedozwolonych, sposobach uzyskania pomocy i niezależnych kanałach kontaktu. Nie zastępuje pełnych procedur personelu.

3. Treść oraz forma informacji muszą być czytelne także dla małoletnich z niepełnosprawnościami lub szczególnymi potrzebami; w miarę potrzeb zapewnia się alternatywny sposób wyjaśnienia zasad.

4. Dane kontaktowe osoby zaufania i delegata diecezjalnego powinny być aktualne i łatwo dostępne bez konieczności zwracania się do proboszcza.

XVI. Postanowienia końcowe

§ 16. 1. Niniejszy tekst stanowi aktualizację Standardów Ochrony Małoletnich i wchodzi w życie w terminie określonym w zarządzeniu proboszcza o jego przyjęciu. Do momentu jego formalnego wprowadzenia obowiązuje poprzednia wersja Standardów.

2. W sprawach nieuregulowanych stosuje się przepisy prawa oraz wiążące normy kościelne, przy zachowaniu pierwszeństwa bezpieczeństwa dziecka i bez opóźniania zawiadomień państwowych.

3. Integralną część zasad udostępnianych małoletnim stanowi wersja skrócona Standardów. Wewnętrzne wzory karty zgłoszenia, rejestru incydentów, planu wsparcia i oświadczenia personelu przechowuje się w dokumentacji organizacyjnej Parafii; formularze te nie podlegają publikacji razem ze Standardami.